İçeriğe geç
Reklamlar

Denizden yüzükler

Tek tek atacaksın, sevdiğin herkesi denizlere.

Seni sevenleri sevmeyeceksin.

Sevmek nedir bilemeyeceksin.

Uzak kalacaksın.

Nefreti tadacaksın sen.

Minnet etmek ne demek, teşekkkür ne manada anlamayacaksın.

Ellerini yumruk yapıp sıkacaksın.
Tırnakların batacak avuç içlerine.

Rüzgar bile alıp götüremeyecek öfkeni.

Tanrıya lanet okuyacaksın.

Hiçlikten yaratılmışsın..

Hiçlikten yaratılmışsın.


Denizlere dalacak tanıdığın biri.
Kahramanın olamayacak kadar yorgun bir kişi.

Denizlere attığın her sevgiden birer yüzük yapacak.

Beş, altı tane yüzüğü saklayacak.

Senin bilmediğini sanacak, ama sen gördün.

Onları satacağını düşüneceksin.

Ki düşünürsün, güven duygusunu yitirip gidensin.

Güneş doğmasa, zaten güvenilmezdi dersin.

Kuşlar uçup gitse, ayrılık dersin.

İyi bir şarkı yazılsa, acıdan yazıldı dersin.

Sahi, gözlerin kapalı kime güvenmiştin en son.

Anne karnındayken mi?

Ne zaman elini biri tuttuğunda, geri çekmek istemedin.

Ne zaman birini tam sevdin?

Eve gelince geçti değil mi ?

Tam olarak bile ağlayamadın.

Gözyaşların ömürlerine dağıldı.

Hepsini bir anda kullanamadın.


İçin sökülene kadar ağlamadın hiç bir zaman.
Duştayken, suya karışan gözyaşlarını bulamadın.

Suyun altında dans et.

Bir sevgi daha at denize. Yüzük olsun.

Bilemedin git at denize insanları.

Belki pırlanta olursun.

Belki, ayrılığın adı olursun.

Reklamlar
%d blogcu bunu beğendi: