İçeriğe geç
Reklamlar

Uzaklaşmak!

Uzaklaşmak, sandığınız kişilikten.

Az buçuk hayallerinizi geride bırakmak.

Uzaklaşmak, yanınızda olduğunu bildiğiniz insanlardan kaçmak.

Aniden bir yalnızlaşma isteği.

Uzaklaşmak gerek duygulardan.

Zarar veren, olsa da olmasa da çıkmazı olan hislerden.

İnsanlarla göz göze gelmekten çekinecek kadar uzaklaşmak.

Hatta en sevdiğin kitaplardan.

Sevdiğin ne varsa, yabancılaşmak.

Şiirlere koşmak.

Şiirlerden kaçmak.

Yok edilme isteği.

Her gün, sabah kalktığında, bir işle uğraşırken şarkı dinleyen sen, artık şarkılara elinin gitmemesi..

Gökyüzüne bakmak, ama darmadağın halde.

Onca kişiyle samimi olup, samimiyetsizliği öğrenmek.

Bataklıkta boğulduğunu hissetmek.

Kitapları tavan arasına kaldırmak.

Tek başına severek yaptığın ne varsa onlardan vazgeçmek.

Kendinden vazgeçmek, duvarlar örmek.

İnsanlarla arana, kendini bile kapı dışarı atmak.

Anahtarı da kaybetmek.

Bakın, fazla sakinlik ölümdür.

Ölüm sessiz gelir.

Yada biz ona sessizce gideriz.

Bir taş kadar sessiz, ama depremler kadar huzursuz.

Volkanlar kadar aşık ateşe.

Ateş kadar hasret suya.

Bir su, yatıştırmıyor ruhumuzu.

Uzaklaşmak.

Geriye kalan ne varsa.
Bitmiş, kalmış, gitmiş.

Uzaklaşmak.

Adını bile unutmak.
Aşkın.

Kendi adının.

Eh işte öyle böyle hayat.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: