İçeriğe geç
Reklamlar

Bir şiir aydınlatır geceyi.

Aynasın sen.
Karanlıktaki ışıksın.
Işığın karanlıktaki halisin.

sokaklarda ağlayarak yürüdüğünden beri, çıkmadın dışarı.
Sakladın kendini.
Yağmuru ilk ağlarken hissettin.
Bir daha ıslanmadın zaten.

Bilirsin tadını, acının boğazına
düğümlendikçe hatırlatır yaşanılanları.

kıvranarak uyuduğun günleri,
Sayıkladığın adını.
Avucunda ölüm, Kalbin çoktan terk etmiş seni.

Seni terk eden, üzerine kapıyı çarpıp giden. Gözyaşlarına sebep veren kişiyi sayıkladın sen.
Sayıkladın rüyalarında.
Kan ter içinde uyandın.
Ağlayarak uyudun sen.
Ağlayarak uyandın.


Senden çoktan gitmiş birisinden kopamadın.
hatta sana hiç gelmemiş.

Dolunayda, yandın.

İlk karanlığı o zaman gördün.

Aynasın sen, geçmişinde uzanan.

Acizliğine aşıksın sen.

Ölümle sevginin ortaklığına şahit oldun

Yanıp kavrulmayı en iyi sen bilirsin.
Birisinin göğsünde veya kilometrelerce uzağında.

Kırığın sesi yoktur

Ateşle ilk o zaman tanıştın, göğsün yanarken.
Şeytana aşık oldun.
Ateşte yanmak için.

Şimdi ne zaman ağlasan, aynı hisler olacak. Tek bir acı, diğer tüm acıların sebebi olacak.

Acıdan doğdun sen, tekrarı olmaz.

Karanlıksın sen,
Sen karanlığa aşık olansın.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: