İçeriğe geç
Reklamlar

Tanrı hayatın ta kendisidir.

Karsu- İtiraf

Her insanda vardır biraz aldanışlık, aldatılmışlık.
Aldattık. Kendimizi de.

Biraz bencillik. Arkadan konuştuğun kişiyle, gün gelir can ciğer olursun.

Yine arkadan konuştuğun, sana faydası olur.

Yakınların, en sevdiklerin. O benim ailem dediklerin, gün olur yabancı da olur.

Yaa işte.

Bir insan aynı anda iki kişiye seni seviyorum diyemez.
Bir kişi, birini eleştirdiği kadar kendini eleştiremez.

Günahsız insan yoktur, kötü insan da yoktur.

Güzel bir iyilik, kimsenin görmediği yerde olandır.

En derin aşk, kimsenin haberi olmadan yaşanan.

Kaliteli bir iş, gösterişsiz yapılan..


Biz insanlar severiz, yapmacılığı. Severiz uzun uzun ballandıra ballandıra anlatmayı.

Biz insanlar kendimizi anlayamadıktan sonra, nasıl aşkı anlayalım ki?

Hayat denilen, mizah dolu bir gösteride.
Kukla sen olursun.
Değişe değişe, döndüre döndüre çevirir parmaklarında seni.

Hayat işte. biraz öyle biraz şöyle oynayalım der.

Bazen gerçekten çok soruyorum kendime.

Tanrı bu kadar insanı neden yarattı?

Bir kaç tane insan da olabilirdi değil mi ?

Şuanda dünyanın üzerinde yaşayan milyonlarca insan var.
Artı bunun geçmiş zamanı da oldu. Asırlar öncesi. Milattan öncesi, doksanlı seksenli yılları..


Bu kadar insan cennete nasıl sığacak ki ?
Bazen gerçekten tanrının canı sıkıldığını düşünüyorum.

Canı sıkılıp, insanları yarattığını.

Sonra adaletsiz bir dünya kurup, fakir zengin diye ayırıp, insanları sınıflandırıp kurallar koymak..

Henüz dünyaya yeni gelmiş bir bebek, melek.
Neden acı çeksin ki ?
Neden mutlu olmak, aşık olmak, kariyeri için uğraşmak varken hastanelerde uğraşsın ki ?

Zorluklar karşısında kalıp, ağlayıp canı yanıp neden sonra ateş içinde düşünülen cehenneme gitsin ki, kimse bu hayatı yaşamayı hak etmedi..

Kimseye sormadılar,

Hayat bizi iyi kötü olarak sınıflandırıyorsa, bizim de ona karşılık vermemiz gerek.
Kötüsün hayat, diyebilmelik hakkımız olmalı..


Evet bazen seviyorum, hayatı. Bazen gerçekten anlıyorum onu. Hatta beni alıp duvarlara fırlatsa, vardır bir bildiği diyorum.



Sorumlusun hayat!

Bu insanların bu yaşadığı her konudan!

Yalnızlıklarından sorumlusun.
Ağladıkları günlerinde.
Çaresiz kalışlarında..


Acaba, düşünüyorum. Annemiz tanrı olsaydı nasıl bir dünya yaratırdı ?
Muhtemelen canımız yanacak diye ödü kopardı.

Muhtemelen kaza kelimesi bile yaratılmazdı..
Kimse bisikletten düşse, dizleri kanamazdı.



İyi bir hayat isteyen onca insan var ki, Kiminin yediği iki lokma, ve üçüncüyü düşünür.

Kimimiz yeni alacağı kıyafetleri…
Kimimizin evi eskidir. Daha iyi bir ev hayali kurur..
Kiminin işi yorucudur. Daha iyi bir iş ister, ama tabi hiç bir zaman tam olmaz.

Tam olmayacakta.

Eskiden; aile, arkadaş, sevgili, para, kariyer diye sınıflandırırdım.

Biri olunca diğerleri eksik kalıyor derdim. Örneğin sevgiliniz olur diğerlerine uzak kalırsınız, arkadaşınız olur, sevgiliniz olmaz. Para olur, dostunuz olmaz, para olur, kariyer olmaz. Gibi gibi..

Hiç bir zaman tamamlanmayan bir yapboz düşünün..


Şimdi ise, tamın içinde bile yarım var.
Öyle sınıflandırmaya da gerek yok,
Çünkü sadece aşk olsa bile, içinde mutlaka hüzün yalnzlık vardır.
Sadece kariyer olsa bile, mutlaka yorulmuşluk vardır, fedakarlık vardır.
Görünen kısmı kolay. Kimin ne kadar emek verdiğini bilemeyiz. Hiç bir konuda.

Tıpkı yin yang sembolü gibi..

Birine kötü dersin, cehennemde yanacaksın dersin..

Yav nereden biliyorsun. Daha önce gidip geldin mi ?
Bırakalım arkadaşlar şu cahilce hareketleri..

Bırakın, din tanrının olsun. Sorgulayan o olsun.
Bize düşmek, çok bilmişlik değilde farklı bir şey olsun.
Bırakalım insanları yetiştirmeyi, ilk kendimizden başlayalım..

Bırakın insanları.

Hakikat görünmeyendir.
Gözler yetmez, kalpte göremez bazen.

Doğru zamanda doğru yerde olmak gerekir.
Artı, farkındalık olması. Çoğu kişi aynı yere bakar da çok azı görebilir gerçekleri.. Bu da insanın gözlerini kapattığında bulduğu kişiden kaynaklanır. Bu da, boş zamanlarınızda düşündüklerinizden.




Sonsuz olan bir konu söyleyin bana. Sevgi deseniz o bile tükeniyor..
İnsanlardan ise sakın söz açmayın, çarkıfelek gibi değişiyor etrafmızda.

Bana sonsuz bir konu söyleyin. Hangi mesele, durduğu yerde duruyor sürekli…

Kendi bildiğiniz doğrularınızca yaşayın. Ben destekçinizim…

Bendeki din kuralı, insan olmaktan geçiyor. Bendeki, dünyanın her yerdeki insanına güzel davranmaktan, düşüncelere saygıdan. İçimdeki inançtan. Benim tanrım kendime. O bana yeter dediğim de oluyor. Bunca insan, alkol içip küfür edip, insanları küçümseyip bana dinden bahsetmesin 🙂





Reklamlar

7 Yorumlar »

  1. “Hayat denilen, mizah dolu bir gösteride.
    Kukla sen olursun.”
    Yaşamın özeti gibi. Kaleminize sağlık.

    Beğen

  2. Dünyada iyilerde var kötülerde, zenginlerde var fakirlerde, hasta olanda , sağlıklı olanda, ama aslına bakarsan herkes şikayetçi, hiç kimse memnun değil hayatından. Memnunum desede hep biyerlerde şikayetleri var. Biz insanları cennete koysan yine şikayet edecek bişeyler bulurlar. İnsan olmak, ahlaklı olmak, dürüst insan olmak için din gerekli değildir, vicdan olmadan çok dindar da olsan insan olamazsın herkesin bir din’i var ama herkeste vicdan yok! Herkesde vicdan olsa din’e gerek yok vicdan olsa hayat daha güzel olurdu. Günün sözü, benimde son yıllarda savunduğum, En derin aşk, kimsenin haberi olmadan yaşanan 🙂 Hele sevdiğine söyleyemiyorsan en derinden yaşıyorsun demektir.

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: