İçeriğe geç
Reklamlar

Pamukşekerinden bir bulut.

Neden uyumuyorsun diye sordu küçüğüm,
Hayatının belli bir kısmında hafif ağrısı olan kişiler uyuyamaz demedim.
Diyemedim ona bunu.

Nasıl oluyor da böyle dopdolu bakıyorsun dedi hayata.
Hem çok neşelisin, hem çok yalnızsın dedi bana.

Diyemedim ki, bir kendime alışığım..

Elimi tutmak istedi, küçük çocuk.
İçimdeki çocukla tanıştırmak istedim o gün.
İçimdeki inançla, anılarımla.

Sonra bunun yanlış bir fikir olduğuna kanaat getirdim.

Elimi tutmasına izin verdim.
Uzaklara dalmama aldırmadan, baktı bugünkü bana.
Sadece yanındaki hayata.

İçimdeki çocuğu göremedi galiba.
Çok uzaklarda aradı beni,

Sordu sonra küçük çocuk,
Hiç düştün mü ?

Gülümsedim parıltılı gözlerine bakarak.

İnsan kaç kez düşüyor bir bilsen, kaç kişi tarafından atlıyor kaldırıma.
Kaç kişi, elini tutup aynı anda çelme takıyor bir bilsen..

Diyemedim tabi ki böyle..

Küçüklüğümde olan, bisikletten düştüğüm günü anlattım ona.

Ödüm kopardı o günlerde, canıma bir şey olacak diye.

Hani, ufak bir kıymık batsa, gözlerin dolar ya.
Bugünlerde, düşmelere alışığım.

O kadar kabuk bağlamış ki hayatım..
Gökyüzünden çakılsam, acımadı diyeceğim..

O kadar ağlamışım ki, canım yandığında.

Artık, gülümsüyorum yandığım her anda.

Küçüğüm düşüncelere daldı.

Ufacık bedeninde, kocaman bir kalbi vardı.
Gözlerinde, yalanları olsa da.
Yaşanmışlığı vardı, kızgınlığı..
Ufacık öfkesinin tüm dünyayı sardığını görebiliyordum.

Ben sordum ona,
Neden arkadaşın yok?
Onu anlamıyorlarmış öyle dedi.

Arkadaşları sapanla kuş vurduklarında, onları durdurmak istemiş.
Sonra arkadaşları da onu geride bırakmış..

Bilmeliydi ki, geride kalmanın daha hayırlı olacağını..


Küskünlüğüyle, yaşayacaktı bir süre..
Taaki, biri unutturana dek..

Teselli vermeye çalıştım ona.
Ama dinlemeye razı değil.
Ben güçlüyüm sen sus der gibi, değiştirdi konuyu.

Pamukşekerine geldi..
Oturduğumuz bankta, gözlerimizi pamukşekerine diktik.

O an, dünyadaki en güzel şekerleri önüne seresim geldi.
O gün, saçlarına dokunmayı istedim küçüğümün.

Sanırım, istemek yapmaktan daha özeldi.

Ufak bir el hareketiyle, okşasam sarı saçlarını belki anlamı kalmayacaktı..

Gittik, iki adet pamukşekeri aldık.
Biri büyümüş ona, diğeri kırık çocukluğuma..

Kandırmak içindi çoğu güzellik.

Mezarların da çiçekleri varıdır. Bilirim..

Ah küçüğüm. Bir gün sen de bende, sümbüllerin altındaki yerde özgür kalacağız..

Ve inan ki, gözlerindeki öfke, kalbimdeki kırıklık anlamsız kalacak..







Reklamlar

5 Yorumlar »

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: