İçeriğe geç
Reklamlar

Yalnız Kalmak!

Emre Aydın- Afili Yalnızlık

Bu bazen, tercih meselesidir.
Hatta insan o kadar çok alışır ki yalnızlığına, hayatına kimseyi sokmamakta direnir. O kişi ona artılar katsa bile, uğraşmak istemez..

Örneğin, en ufak bir şeyden siliverir, hayatındakini.
Bu yüzdendir ki, insanlar daha girememişken dünyana, direk çıkıverirler.

Ne o kişi, bir anı edinebilir. Ne çevresindekiler o kişiyi tanıma fırsatı edinebilir..



İnsanları çok seven biri olarak söylüyorum, bazen kafanız yorulabiliyor.
Erken mi yaşlandım acaba..?

Bazen, gerçekten ilaç gibidir yalnızlık.
Hatta uzaklaşmak. Olabildiğince her şeyden..

Örneğin telefonunuz her daim elinizin altında. Arada bir unutun nerede olduğunu. Fıydırın köşeye bir yere.

Yolda yürürken bile, müzik dinleyen, birilerini arayan biriyim..

Öyleyseniz sizde, arada bir onu da yapmayın.

Bırakın o telefon cebinizde kalsın. Sadece sessizlik ve yol..
Sadece adımlarınız olsun.

Bazen düşünmek- düşünmemek. Bu bile ilaç olur size..


Mesela hafta tatilinizde ne yapıyorsunuz ?
Mutlaka bir arkadaşınızla buluşup, dışarıya çıkıyorsunuzdur..

Bende öyleyim, gezmeyi de çok severim..

Bir günde, evde kalın. Film izleyin. Dinlenin..

İnsanın ruhu, bazen kaldıramayabiliyor.
Alışkanlıklar değilde, bazen iç sesinize, ruhunuza kulak asın..

O şuan ne istiyorsa..


Örneğin, fazla sorumluk almak..
Bu da yorar ruhu, sürekli kafanızda yapılacaklar listesi döner.

Bunu arada kağıda geçirirseniz, daha çok rahatlarsınız.
Mutlaka not defteri olsun baş ucunuzda.

Hayatını yönetebilen insanlar sürekli bir fikir içinde olur, sürekli yeni bir işe girişir..

Eğer hayatınızda; iş, okul, ev haricinde de sorumluluklarınız varsa, bu daha çok yorar..

Örneğin, ben hem üniversite okuyorum, hem çalışıyorum, hem burada blog yazıyorum. Hem kitap okuyorum, hem kursa yazılıyorum.

Ve nedense, aklımda sadece böyle bir cümle halinde kalmıyor. Bir başlığın altında bir roman yazıyor. Bir satırın altında, listeler oluşuyor.

Yani demek istediğim yapacağım çok iş var, gücüne kuvvet Buse..

(Ve sakın bunu ego olarak algılamayın. Ben mükemmel değilim, hayatımda ne çok iyi ne çok kötü 🙂 Sadece bana yeten bir hayat.)


Eğer sizde böyle bir hayatınız varsa, mutlaka bir program yapmanızı öneririm.

Ben programlara karşıyım genelde, akışına göre yaşamayı severim.
Tabi bu hep olmuyor. o yüzden haftalık bir program kullanmak şart..

Ve bir tavsiye daha, adım adım ilerleyin. Bir işi bitirip, diğer işe başlayın.


Haftada bir kendinize zaman ayırın..
Yazın çizin, bir hobi edinin, şarkı dinleyin. Sessizlikte kalın.
Düşünün, veya düşünmemeye çalışın.

Bir gün pencereden dışarı bakın, bir gün gökyüzüne..
Tadını bilin yaşamın.
.

Yalnızlık, boş zaman demek değildir bunu da unutmayın.
En kaliteli zaman biçimidir.

Yalnızlık insanların sizi yalnız bırakması da değildir.

Onun tercümesi, kalabalık içindeki yalnızlık oluyor..

Bu sizi anlamayan olduğunda oluyor.
Veya siz, sizi çok iyi anlayan birine ihtiyaç duyuyorsunuzdur sadece..

Neden anlatma gereksinimi duyuyorsun ki ?
Senin hayatını yaşadı mı ? Tabi ki de hayır. Her daim yanında mıydı..? Hayır. 2 ay bilemedin 2 senede gördükleri.. Ve senin gösterdiğin tavırlarla. Göstermediğin duygularını, karakterini nereden bilsin ki.. Tanımasına izin vermedin.

Peki senin düşüncelerini okuyabiliyor mu?

Kimsenin yeteneği yok öyle..

Kimse, bilemez seni. Seni yazdığın kağıt bile anlamaz. Sadece yazdıkların kadarıyla..

Aynalar bile göremez bazen, çünkü sen göremezsin bazen..

Hani bir yaratıcı vardı, o seni senden daha iyi biliyordu.
Arada bir sığın ona..
Hatırla belki bu su serper bu yalnızlık duyguna..


İnsanları kategorilere sokmayı da bırak artık!

O öyle bu böyle şu şöyle deme..

Bir kişide gördüğün eksiklik, sende tamdır..
Amma velakin, sendeki bir eksiklikte onda tamdır..


O yüzden, yargılamayı bırakalım artık.
En ufak düşünce bile zorumuza gidiyorsa, ne yol kat edersiniz, ne bir şey..


Ve, yalnız kalmak, duygu olarak belki sessizliktir, belki daha fazla derindir ama..
Size katabilecek en iyi şeyi katar.
Size, sizi fısıldar.

Ne güzeldir ki, acı..

Bir ayrılık bile olsa, sonunda düşünebileceğin biri olur..
Bir olay olur, yalnızlığında bile, anımsatan kendini..


Bir düşünce olunca başınızda, yalnızlık değildir bunun da adı..
Düşünceler bile yalnız bırakmazken..


Arada bir kafa dinleyin, gerçekten. Telefonu evde bırakıp, kimseye söylemeden uzaklaşın bu şehirden..



-Günlerce konu yok deyip, oturup yazmadığım haftanın ardındaki, yazı oldu.

Oturup yazmadan, konular dökülmüyor. İlham gelmesini beklemek, hayatta şans beklemek, iş fırsatı beklemek, oturup iyi okul kazanmak.. Sen orada bekliyorsun diye düşmüyormuş kafana, mutlaka bir adım atmak, bir çaba göstermek gerekiyormuş hayatta..

İyi geceler diliyorum..







Reklamlar

11 Yorumlar »

  1. Bazen yalnız kalmak herkesten uzaklaşmak hayatına birini almamak kimseyle konuşmamak sadece kendine vakit ayırmak gerekir kendini daha iyi tanıyan bilmek kafa dinleyebilmek için. Tabi bunun dozunu kaçırırsnız benim gibi yalnızlığı sever hayatınıza birini alma girişiminde dahi bulunmazsınız.
    İlklerde iyi gözüksede insan bişeyler paylaşacak birini ister hayatının bi köşesinde. Az da olsa mutlu olmak sevmek sevilmek ister. Bunun içinde uğraş gerekir çaba gerekir zaman gerekir.
    Bende de bu çabalama isteği yıprandı sanırım…
    Kendimi tek iyi hissettiğim yer spor salonu oraya giderken telefonu evde bırakmaya başladım o bi kaç saat okadar iyi geliyor ki dünyadan bağlantımı koparmış gibi , kendim gibi hissediyorum.
    İnsan kendini iyi hissettiği yerlerde bulunmalı, olumsuz bir konuya takılıp hayatını zindan etmemeli ki hayat sandığımızdan bile kısayken.
    Mutlu olabilmek için mutlu edin…
    Mutlu sabahlar diliyorum,sevgilerimle 🙂

    Beğen

    • Evet bu güzel bir yazı olmuş, fazlası zarar 🙂 sen izin vermedikçe hayatına giremezler ama mutlu olmakta senin elinde. Şimdi ne yapıyoruzzz kendimize güzel ufak süprizler yapıyoruz.. Örneğin meyve tabağı..

      Beğen

  2. Buraya zaman ayırmak değil benimki, yazılarını okuyup fikirlerimi yazmak bana keyif veriyor. Belkide yalnızlıktandır 🙂

    Beğen

  3. Ve yine benim uzmanlık alanımı konu yapsışsın 🙂 Yalnızlık güzeldir ama tercih olduğu zaman, eğer zorunluksa çekilmez bir çiledir. Benimki tercih olduğu için rahat konuşuyorum, ama Allah hiç kimseyi yalnızlıkla sınamasın. İstemediği halde yalnız kalanların mutlaka kendilerinde de bir kabahat vardır, işte bu yalnız kaldığı zamanda kendi muhasebesini yapmalı ona buna kabahat bulmadan öbjektif olarak düşünmeliki bir daha yalnız kalmasın. Gelelim şu telefonlara, telefonlar benim gibi yalnızların oalanma aracıdır ama şimdiki neslin arkadaşlığını, dostluğunu, sohbetini hatta aşkları öldüren bir alet. Aynı masada dört kişi oturuyor hepsi telefonuna bakıyor! sohbet yok, fikir alışverişi yok, anlamanın mümkünü yok. Evde bırakmaya gerek yok biraz mesafe koymakda yeterli bence. Yine başa dönersek yalnızlık, sorumluluk insanı olgunlaştırır, hayata bakış açısını değiştirir. Ben ailemin en küçük çocuğuyum ve ne kadar büyürsen büyü evin küçük çocuğusun değişmiyor 🙂 Ne zaman ailemin yanından ayrılıp tek başıma bir hayat yolu çizdim çok kısa bir süre içinde bile olgunlaştığımı kendim farkettim. Ben o cesareti göstermeseydim bugün nasıl bir hayatım, nasıl bir kişiliğim olurdu bilmiyorum ama hayatıma tek başıma bir yol çizdiğim için hiç pişman değilim, onca çektiğim sıkıntıya rağmen. Belkide yalnızlık özgürlük demektir…

    Beğen

    • Şu son sözünüz etkiledi beni.. Siz bunu yapabilmişsiniz. Cesaretli olmayanlar var. Bana kalırsa da her insanda biraz olsun var o yalnızlık. Valla düşünürsek çok eksik varda hayatımızda. Yaşıyoruz öyle yada böyle.. Buraya böyle zaman ayırmanız beni mutlu ediyor.

      Beğen

  4. Tercih edilen yalnızlık hüzün vermez, hayatta en az vakit ayırdığımız insana, yani kendimize dönmeye ve değer katma fırsatı doğuruyor

    Beğen

    • 🙂 Evet güzeldir bu yüzden, Ama yalnızda yaşanmaz. Kapıyı kapatamayız insanların üzerine, sadece iyi insanları ve kötü insanları ayırıp ona göre almalıyız hayatımıza. Bize iyi gelmedikten sonra hayatımızda kalmalarının manası yok 🙂 Yorum için teşekkürler umarım, konuları ve içeriği beğenmişsinizdir. Sevgilerle..

      Liked by 1 kişi

  5. Benim bahsettigim türden yalnızlık asla süreklilik arz etmiyor. Yalnızca gündelik şehir hayatı koşuşturmacasından bir anlık koparak, sakince arkana yaslanıp “merdiveni dayadığım duvar tırmanmayı hayal ettiğim duvar mı” diye sormak. Birçoğumuz belki de bu gibi yüzleşmelerden endişe ettiği için boş vakitlerinde yalnız kalmamak pahasına kendi gibi insanlarla değersiz konular konuşmak için bir araya geliyor

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: